Vrijzinnig Servicebureau - Bergman

voor uw gemeenschap

Moment

Soms hoor ik onverwacht weer achter
gewone woorden die je uit
een zoveel zuiverder en zachter,
adembenemender geluid,

 

dat ik opnieuw naar je moet kijken
of ik je nooit tevoren zag.
Laat al die jaren maar verstrijken;
zolang ik dit bewaren mag

 

kan jou en mij de tijd niet deren:
weer voor het eerst met je alleen
hoor ik de harmonie der sferen
door alle alledaagsheid heen.


 

 

Inschrift

Ooit worden wie het leven

niet zonder en niet met

elkander konden leven

getweeën bijgezet.

 

De tijd voegt ons te zamen

onder dezelfde steen,

en strengelt onze namen

tot éen symbool dooreen.

 

Wat er in al die jaren

ook tussenbeide kwam,

wij vormen met elkaar

een onscheidbaar monogram.

 

 

 

Vonnis

Nooit zonder ongenode bijgedachten

zie ik de schedel achter elk gezicht,

en in elk lief dat slapend naast mij ligt

gedenk ik andere doorwaakte nachten.

 

De tijd die alles vroeg of laat ontwricht

heeft niets doen worden zoals ik verwachtte;

ik blijk ten slotte tot niet meer bij machte

dan soms een in zichzelf gekeerd gedicht.

 

Geliefde, berg mijn sterfelijk gelaat

tegen je borst; al wat ons in het leven,

zo schamel als het is, ter harte gaat,

 

en al waar wij maar enigszins om geven,

(ik had het je niet willen zeggen)

staat in dit gedicht ten dode opgeschreven.

 

Kleine liefdesverklaring

Ik ben al bijna dood, en ik

zal nooit aan mensen wennen;

zo meen ik ook geen ogenblik

je werkelijk te kennen,

 

maar soms, tezamen in het huis

en in éen bed tezamen,

met het behoedzame geruis

van regen langs de ramen,

 

heb ik wel eens een kort moment

gedacht dat ik doorgrondde

hoe ondoorgrondelijk je bent,

en dat al veel gevonden.

 

Bovenstaande gedichten komen uit de bundel:

"Wij hebben alles nog te goed"

van Jean Pierre Rawie

uitg. Bert Bakker, Amsterdam 2001